Boşanma davalarında eşler arasındaki olayların önemli bir bölümü özel yaşam alanında gerçekleştiğinden, WhatsApp mesajları ve diğer dijital yazışmalar sıkça delil olarak gündeme gelir. Ancak bir mesajın varlığı ile o mesajın hukuka uygun şekilde elde edilmesi ve mahkemede ispat gücü taşıması aynı şey değildir.

Tarafın kendisine gönderilmiş mesajları mahkemeye sunması ile başka bir kişinin hesabına, telefonuna veya özel yazışmalarına hukuka aykırı yöntemlerle erişmesi farklı değerlendirilir. Hukuka aykırı elde edilen delillerin yargılamada kullanılması bakımından ciddi sınırlamalar bulunmaktadır. Bu nedenle telefon şifresinin kırılması, hesaba izinsiz giriş yapılması veya üçüncü kişilerin özel haberleşmelerinin ele geçirilmesi gibi yöntemler ayrıca hukuki ve cezai sorunlar doğurabilir.

Ekran görüntülerinin de tek başına her zaman kesin ispat sağladığı söylenemez. Yazışmanın kime ait olduğu, tarih ve içerik bütünlüğü, mesajın değiştirilip değiştirilmediği ve karşı tarafın itirazları önem taşır. Gerektiğinde dijital inceleme, cihaz kayıtları veya diğer delillerle destekleme gündeme gelebilir.

Boşanma davasında mesajların içeriği de önemlidir. Hakaret, tehdit, sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlar, ekonomik şiddet veya evlilik birliğinin sarsılmasına yol açan başka vakıalar yazışmalardan anlaşılabilir. Bununla birlikte her özel konuşma tek başına boşanma sebebi oluşturmaz; mahkeme delilleri dosyanın bütünü içinde değerlendirir.

Dijital deliller söz konusu olduğunda hem aile hukuku hem de kişisel veriler, özel hayat ve haberleşmenin gizliliğine ilişkin hükümler birlikte düşünülmelidir. Bu sebeple bir yazışmayı delil olarak sunmadan önce nasıl elde edildiğinin ve hangi iddiayı ispatlamak için kullanılacağının hukuken değerlendirilmesi önem taşır.